Maandag 17 juni

De zon schijnt als we opstaan om aan een nieuwe etappe te beginnen. Dat is ook wel een keer lekker. Vandaag gaat de tocht van Workum naar Scherpenzeel. Een gehucht nog net in Friesland in de buurt van Ossenzijl . Aangeraden door goede vriendin Joke die zag dat ze op deze natuurcamping ook trekkershutten hebben, en het is de enige in de buurt. Naast die hut, is er op het terrein ook een groentetuin, waar je als gast gebruik van kan maken.

Juul heeft er naast groente ook een slang gezien, wel een anderhalve meter lang en zo dik als een twee euromunt (of zoiets). Maar goed we vertrokken vanuit Workum, goed ingesmeerd want de vooruitzichten zijn goed. Korte broek en hemd volstaat vandaag.

Er staat wel een straf windje en de meeste tijd hebben we die tegen. Dat kost tijd, maar koelt mijn warme hoofd ook enigszins af. De eerst echte stop is in Stavoren, daarvoor zijn we Hindelopen al gepasseerd. Ook hier weer herinneringen maar nu met de Vlastra’s. Ooit hebben we gekampeerd in het Gaasterland en zijn we in Stavoren geweest.

Het gebied tussen Workum en Lemmer is mooi. Lieflijker dan in de kop van Noord-Holland. Koeien en schapen (met rugnummer) en groene weides. Langzaamaan komt ook het riet in beeld. Vlas heeft een vrouwtjeskruisbek gespot. Gaasterland is licht glooiend.

Op een gegeven moment stonden we 10 meter boven NAP, naar een grote rode zwerfkei te kijken. Ook vind je hier bossen, wat het landschap aantrekkelijk maakt om in te fietsen. Er is een grote weerzin tegen zandwinning in het IJsselmeer. Overal staan borden langs de weg, en ik lees dat het heeft geholpen. Mooi zo’n protest. In Lemmer hebben we bij de ophaalbrug heerlijk genoten van een groot ijsje.

Hij ging vaak open, veel bootjes op het water. Na Lemmer kwamen we veel Duitsers tegen die met een Schiff Rad tocht bezig waren. Eindelijk op de plaats van bestemming, moesten we nog inkopen doen.

Dat was iets verder dan we bedacht hadden, dus uit eten geweest en daarna in alle rust met volle buik en boodschappentas terug naar de camping. Morgen gaan we Friesland verlaten, en zoals we weleens zien als we een stad uit fietsen zeggen we: Fryslan, oant sjen!

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *