Zondag de eerste dag om iets te ondernemen in Zeeland. We staat op minicamping de Wegeling in Grijpskerke en daar is het goed toeven. Ruime plekken, een fantastisch nieuw toiletgebouw met prima wc’s en douches, en geheel genderneutraal ;-). Maar goed, we gingen fietsen naar de zee bij Domburg. Onderweg “reden” we tegen een paard aan. Genoeg reden om af te stappen en een foto te maken.

De Halve Gouden Rijder in Serooskerke

Door naar Domburg over prachtige weggetjes. Die knooppuntenroutes die je kan maken werken uitstekend. We kwamen door een mooi wandelgebied, daar hopen we van de week nog te gaan wandelen, door de duinen en langs de zee. In Domburg was het druk! er is één winkelstraat en die was (terecht) afgesloten voor fietsers. We zijn dus direct naar de zee gelopen.

De zusjes nemen de informatie tot zich.
De zee zien, is de zee voelen, dus via het trapje, het strand op.
Het water was aan de frisse kant, maar er werd driftig gezwommen. Zat er voor ons niet in, badspul vergeten!

En toen ging het regenen! Snel naar boven de stad in en een visrestaurant ingedoken. Heerlijke gerechten hadden ze daar. Van garnalenkroketten tot salades en sushi. Lekker glaasje drinken erbij, de dag kan niet meer stuk. Op de terugweg nog langs twee velden met bloemen gekomen.

Azalea’s

Ging het gisteren onweren toen we terugkwamen, vandaag (16-7) werden we gewekt door een hevige regen- en onweersbui. Reden om nog even te blijven liggen en rustig plannen te maken. Uiteindelijk zijn naar Goes geweest om te winkelen, de stad te verkennen en lekker koffie/thee met aardbeienvlaai te eten. We komen niets tekort hier. Zomaar wat foto’s van Goes.

van Rossums?
Experimenteren met het schaduwdoek.

Hier wordt roti a la Ramon gemaakt. Smaakte prima.

Voor de laatste etappe van de vierdaagse hadden we een rondwandeling door Dordrecht bedacht, 5 km. slenteren door een stad met mooie plekken, huizen en geschiedenis. Voor de verandering gaan we met de fiets, dus op naar de veerpont de Merwede over en via een leuke route Dordrecht binnen fietsen.

Met motto!

Zoals gezegd we hebben veel gezien, en ik was aangenaam verrast door de hoeveelheid water en door Dordrecht stroomt. Leuk om hier langs te wandelen. Ach en dan de toren van de Grote Kerk die bijna 2 meter uit het lood staat. Door verzakking tijdens de bouw omstreeks 1457 ging het al mis, daarom is hij geen 108 meter maar slechts 65 meter met een stompe toren.

De Groothoofdspoort. Vanuit hier zie je de Oude Maas, Noord en Beneden Merwede samenvloeien. Een mooi gezicht als dat water. Er passeren jaarlijks duizenden schepen en het is het drukst bevaren knooppunt van Europa.
Dubbele gietijzeren Damiatebrug.
Schroevendok Straatman. Het dok werd tot 1996 gebruikt om schepen deels uit het water te lichten zodat vanaf drijvende houten vlonders de scheepsroeren en schroeven gerepareerd of vervangen konden worden.

Na de tour hebben we nog even gewinkeld en op een terras van een biertje genoten. Tot zover de Biesbosch en zijn omgeving.

Ja hoor, ik heb de alternatieve vierdaagse voltooid. Van de organisatie een bos gladiolen en een medaille.

Vandaag de boel opgepakt om verder te trekken naar Zeeland. Nu, op dit moment zitten we dus in Grijpskerke op een minicamping samen met mijn zus en zwager die hier ook naar toe gekomen zijn. De komende week zien we wel wat we allemaal gaan ondernemen. Voor nu zitten we onder de luifel want het is gaan regenen. Later meer.

Gisteren was dag 2 van de alternatieve 4daagse. Vlas had een wandeling uitgezocht in de buurt van het Biesbosch MuseumEiland dat we eerst bezocht hebben. Nu weten we wat meer over het ontstaan van de Biesbosch. Die is nl. na de St. Elisabethvloed van 1421 is ontstaan. Na deze watersnoodramp werd de Biesbosch door mensenhanden gevormd tot een geheel van polders en akkers met wilgen (grienden). In het Biesbosch Museum zie je hoe bepalend de mens is geweest voor het uiterlijk van de Biesbosch. We hebben geleerd over biezen, riet, en wilgen. Sinds de jaren 70 is het een en ander veranderd omdat toen de Deltawerken voltooid zijn. Het gebied heeft nog wel een eb en vloed. Dat hebben we gemerkt, maar daarover later meer. Na het museum was de wandeling over het Jantjespad. Leuke paadjes tussen de wilgen door. En op het eind zelfs een beetje ondergelopen gebied. Het was wel bizar om over de St. Elisabethvloed te horen nu in Limburg zoveel rivieren overstroomd zijn. Wij zien ook dat de Merwede flink verbreed is, maar er zijn hier gelukkig geen problemen geweest.

Stond in de tuin van het museum verdekt opgesteld.
Vanaf land en water goed te zien.

Dag 3 van de alternatieve 4daagse is altijd de moeilijkste dag. Vandaag heb ik in mijn eentje in rap tempo 6 km. gelopen (onderdeel 1 van mijn triatlon) over een lange dijk richting Werkendam. Daar werd ik opgewacht door Vlas, hebben we samen inkopen gedaan zodat we weer twee dagen voorzien zijn van eten en drinken. Na de lunch op de fiets gestapt (onderdeel 2) en naar de jachthaven gereden om een Canadese kano te huren om de Biesbosch ook vanaf het water te bekijken. Helaas, er was geen kano meer over, maar wie weet over een half uurtje wellicht. Dan maar weer fietsen, je moet toch wat als je moet wachten. Bij terugkomst bleek er wel een kano te zijn, dus begonnen we aan een tocht van 8 km. met ons tweeën in één bootje (onderdeel 3). Veel ienieminie meerkoetjes en fuutjes (deze zijn zo bijzonder van tekening, het lijken wel zebra-tjes, dat had ik nog nooit eerder gezien). Dat het vloed was geworden merkten we op de terugweg toen we onder bruggetjes door moesten varen, platliggend in de boot, anders was het “chop head off”. Na deze “barre” ervaringen was het goed triple-bier drinken op het terras. Met een omweg terug gefietst naar de camping om te eten, te douchen, en de eerste was te doen. Een dag vol beweging, ik zou kilo’s kwijt moeten raken, ware het niet dat ………….

Jong meerkoetje.
Jonge fuut.
We moesten plat in de boot om eronder door te kunnen, vloed hé.
Etappe 3 voltooid. Foto voor Marjolein die vanuit Deventer ook dagelijks minimaal 5 km. loopt
Kattenstaarten, je ziet ze hier overal, prachtig van kleur.
Samen in één bootje.
Welverdiend!

Maandag was een rustige dag. Vlas heeft de antenne opgezet en het zenderspul uitgepakt. Hij heeft een aantal verbindingen kunnen maken met Indonesië, Hong Kong, Canada en Alex. Ikzelf heb de hele dag een beetje geluierd, een ommetje gemaakt, in de hangmat gelegen, puzzeltje gemaakt, radio geluisterd, wat je zoal doet op een luie dag. ’s Avonds nog wel een stuk gewandeld. We zouden eens vergeten hoe dat moest. Het is een beetje zoeken naar mooie weggetjes, er ligt nl. nogal veel water hier.

In zijn element

Dinsdag was de eerste dag van de Alternatieve vierdaagse waar ik ons voor heb opgegeven. We gaan dagelijks voor 5 kilometer. Dat hadden er ook meer kunnen zijn, je hebt zelfs mensen die 50 lopen per dag, maar ik ben wel goed, maar niet gek. Via een app registreer je de wandeling. Vlas had er een uitgezet van 5,8 kilometer, goed te doen. We vertrokken op tijd en hebben weer een nieuwe vogel in ons vogelboek kunnen noteren. De visdief, een vogel die hangt in de lucht en daarna pijlsnel naar beneden duikt om een visje te vangen. Een stukje verder langs het pad werden we verrast door een klein reetje, ze had ons nog niet gezien of geroken en graasde zo mooi rustig een bijzonder moment. Nadat we de tocht volbracht hadden zijn we ’s middags op de fiets gestapt om naar Slot Loevestein te gaan. Vanuit Woudrichem met de veerpont over, maar helaas (we hadden het kunnen weten) hij vaarde niet. Teveel water bij de steiger. Op de terugweg boodschappen gedaan, en nu lekker aan een glaasje wijn de dag afsluiten. Wie weet waar we morgen onze 5 kilometer gaan lopen. Ben benieuwd.

Visdief
Duidelijke taal, hier strandde onze poging om naar slot Loevestein te gaan.
Bijzonder monument in Werkendam: Merwede Gijzelaars

Goed we zijn dus in Werkendam, en omdat de winkels hier op zondag gesloten zijn (dat zijn niet meer gewend) hebben we besloten een mooie fietstocht (zo’n 60 kilometer) te maken die ons toch langs een winkel leidt. Het was een zonovergoten dag, de plekjes met schaduw moet je werkelijk opzoeken in dit gedeelte van het land. Veel polders, molens in diverse soorten en maten, een oversteek met het pontje over het Steurgat. Met op de oever een heus gedicht.

Geluncht bij Fort Bakkerskil: dat tussen 1877 en 1880 gebouwd werd om de Papsluis te beschermen. Deze sluis vormde een verbinding tussen het water van de Bakkerskil en de lager gelegen polders. Tijdens de Eerste- en Tweede Wereldoorlog bood het fort onderdak aan honderden soldaten maar er werd niet gevochten. Sinds 1951 is het fort niet meer in gebruik voor militaire doeleinden. Tegenwoordig is het een prachtig gerestaureerde B&B waar je goed kan eten.

Een uitstapje gemaakt naar Woudrichem (vestingstad waar we vast nog een keer gaan rondlopen) alwaar de route een stukje door het water (overstroomde Merwede) liep. Schoenen nat, maar dat mocht de pret niet drukken, was ook lekker fris. Het was druk daar, en ook daar geen winkels, foutje in onze planning. Dan maar via Sleeuwijk en Werkendam weer naar de camping, om de auto te pakken en in Dordrecht inkopen te doen. Konden we toch nog genieten van een heerlijke pastasalade.

Fietspad liep achter het bruggetje langs. tot aan de kuiten in het water.
Daar hangen ze dan te drogen 😉

We gaan 3 tot 4 weken met onze KIP Shelter het land door. Te beginnen in Werkendam. We zijn al dagen bezig om de boel in te pakken, en een eigen plek te geven. Ik heb een lijst met spullen die we al jaren gebruiken, maar elke nieuwe kampeermiddel heeft zijn eigen benodigdheden. Voor degenen die het nog niet weten, wij zijn overgestapt van een vouwwagen naar een KIP Shelter uit 2015. Een prachtige kleine caravan, net zo breed als onze auto (zo’n 1.83 meter), met uitgeklapt dak 2.48 hoog en 3.45 meter lang. Een kleintje in caravanland. Dus eigenlijk moet ik van een Kipje spreken (ook omdat mijn zus en zwager al een shelter hebben). Maar goed, na een aantal keren proef kamperen nu het echte werk. De reis verliep prima, hij “hangt” er mooi achter. Het was nog even de vraag of we geen last zouden krijgen van het hoge water, maar een mail van de beheerders stelde ons gerust. Voorlopig zit het hier nog goed, en houden zij de berichten in de gaten. Zo mogelijk kunnen we op een andere camping terecht die 200 meter verderop en hoger gelegen ligt. We zitten op een Natuurkampeerterrein de Knotwilg in de Biesbosch een plek waar ik al een tijdje naar toe wilde. ook onze mascotte is mee, zie hem zitten bij de entree van de camping. voor nu even genoeg, de muggen komen als een gek op het beeldscherm af. Morgen meer wetenswaardigheden.

Ons kipje is goed aangekomen
Zonnende Reiger
Lepelaars
Torenvalk (volgens mij een vrouwtje)